fbpx

Na zes weken gewerkt te hebben als au-pair op een farm in Australië, had ik (Chantal) besloten om naar Bali te gaan. Ondanks dat ik echt een fantastische tijd heb gehad in Australië, mistte ik de connectie met mensen. Hoewel ik omringd was met heel veel mensen, heb ik mij toch vaak alleen gevoeld. Misschien kwam het door de plekken die ik in Australië had bezocht en misschien had ik andere verwachtingen van het land waar iedereen zo enthousiast over was.

Bali

Ik kreeg het idee om naar Bali te gaan. Dat was volgens vele mensen dé plek waar ik op dit moment zou moeten zijn. Het is namelijk een droom van mij om locatie onafhankelijk te kunnen werken en ja, dan is Bali toch het eiland waar ik zou moeten zijn. Eventjes heb ik getwijfeld, maar voor wie moet ik in Australië blijven? Ik dacht dat anderen het misschien raar zouden vinden. Ik had hen immers verteld dat ik zou gaan reizen door Australië en nu ga ik ineens weer naar Azië. Maar was dit niet precies wat ik wilde? De vrijheid ervaren om te gaan en te staan waar IK maar wil? 

En op het moment dat ik op Bali aankwam, wist ik dat ik de juiste keuze had gemaakt. Op het moment dat ik op Bali aankwam, viel er een warme deken over mij heen. Ik werd warm verwelkomt in het hostel waar ik nog steeds verblijf. Dit is precies wat ik nodig had om verder te komen in mijn zoektocht naar ultieme vrijheid. Mensen met ieder een eigen verhaal. Mensen die voor zichzelf hebben gekozen en hun eigen weg zijn gegaan. Mensen die open en kwetsbaar durven te zijn. En mensen die het LEF hebben getoond om alles achter zich te laten om volledig hun droomleven te leven. En ik kan je zeggen, deze mensen werken hard. Deze mensen liggen niet alleen maar op het strand met een kokosnoot in hun hand, maar werken iedere dag aan hun bedrijf en hun droomleven! 

Alle ingrediënten voor een tof Australië avontuur

En toch, knaagde er iets. Mijn Australië avontuur. Het voelt alsof ik het niet helemaal een kans heb gegeven. En het voelt al helemaal niet alsof ik mijn Australië reis had afgemaakt. Toen ik de kans zag om de Westkust te doen, leek mij dit dan ook een ultieme kans om Australië een tweede kans te geven. Roadtrippen met drie andere Nederlanders, prachtige natuur, biertjes bij een kampvuur en karaoke in een 4wd. Alle ingrediënten voor een tof avontuur lagen voor het oprapen. En toch, knaagde er iets. 

Is stralen niet het beste compliment dat je kunt krijgen?

Mensen uit het hostel kwamen naar mij toe en zeiden dat ik er anders uitzag. Ik straalde. Is dat niet het beste compliment om te krijgen? Ook wanneer ik met vrienden en familie belde, zeiden zij dat ik er zo gelukkig uitzag. En hoe vaker ik dit te horen kreeg, hoe meer ik besefte hoe gelukkig ik eigenlijk wel niet was. Ik zat hier op Bali met allemaal inspirerende mensen om mij heen, mensen die het LEF hebben getoond om voor zichzelf te kiezen en volledig achter hun dromen aan te gaan. Ik voelde hier volledig de vrijheid om mijzelf te zijn en precies te doen waar ik zin in had. Alles wat ik deed, deed ik omdat IK daar zin in had. De ene dag was dat crossfitten of surfen en de andere dag was ik de hele dag aan het werk aan mijn ideale droomleven.

Hoe meer ik eraan dacht om binnen enkele weken weer terug te gaan naar Australië, hoe meer buikpijn ik kreeg. En dat onderbuikgevoel, bracht mij weer tot de vraag: ‘Doe ik dit voor mijzelf of voor de ander?’ ‘Doe ik dit omdat ik écht naar Australië wil of omdat ik mij vast wil houden aan het Australië plan waar iedereen van op de hoogte is?’ Wat zou er gebeuren als ik écht naar mijn hart zou luisteren? Zou ik dan op Bali blijven, de plek waar ik mij op dit moment zo ontzettend gelukkig voel of zou ik dan teruggaan naar Australië, nieuwsgierig naar nieuw avontuur? Nee, als ik écht naar mijn hart zou luisteren, als ik écht naar mijzelf zou luisteren, dan weet ik maar al te goed dat Bali op dit moment voor mij de beste plek is om mijzelf te ontwikkelen en groeien.  

Gelukkiger dan ooit tevoren!

Keuzes, keuzes, keuzes..

Een aantal dagen heb ik met buikpijn rondgelopen omdat ik wist dat als ik tegen mijn Nederlandse reisgenootjes zou zeggen dat ik het niet meer zie zitten om de West kust met hun te doen, ik hen daarin zou teleurstellen. Het plan was namelijk om dit met zijn vieren te doen. Maar ik wist ook dat ik mijzelf nóg meer zou teleurstellen als ik deze keuze niet voor mijzelf zou maken. Want wat is uiteindelijk het belangrijkste? Dat ik hun tevreden stel door mij aan dit plan te houden? Of dat ik mijzelf gelukkig maak en dat ik precies de keuzes maak waar IK gelukkig van wordt? 

Ik had er dan ook een aantal dagen over nagedacht, maar uiteindelijk toch al mijn LEF bij elkaar geraapt om écht voor mijzelf te gaan kiezen. En mijn reisgenootjes konden dit alleen maar waarderen. Natuurlijk vonden zij het jammer dat ik niet meer meeging, maar zij vonden het ook hartstikke moedig dat ik mijn gevoel volgde en voor mijzelf koos.

De lieve berichtjes gaven mij zoveel meer de bevestiging dat het zo belangrijk is om voor jezelf te kiezen. En het is zo ontzettend belangrijk om je eigen hart te volgen. Want alles wat ik verwachtte van anderen, wat zij over mij zouden zeggen, of denken, doet er niet toe. Daarnaast dacht ik dat zij het raar zouden vinden, of mij niet zouden steunen in mijn keuze. Ik had allerlei belemmerende gedachten om niet voor mijzelf te kiezen. Maar door het juist wél te doen, kreeg ik waardering. Waardering voor het feit dat ik de moed had om mijn hart te volgen. 

Ultieme vrijheid

Dit is precies de ultieme vrijheid waar ik naar zocht. De ultieme vrijheid om te gaan en te staan waar IK maar wil. De vrijheid waarin ik mij vrij voel om mijn eigen keuzes te maken en de vrijheid om iedere dag mijn plan te veranderen wanneer IK daar behoefte aan heb. De vrijheid om te spelen, te doen, aan te modderen en nieuwe dingen uit te proberen. En iedere dag de vrijheid ervaren om iedere dag een beetje meer tot mijzelf te komen.

En nu ik mijzelf eindelijk toesta om dingen uit te proberen, fouten te maken, te falen en weer op te staan, geef ik mijzelf de ruimte om precies te gaan ontdekken waar ik goed in ben en waar ik energie van krijg. Ik geef mijzelf de ruimte om in mijn innerlijke kracht te gaan staan en letterlijk te gaan stralen! Ik ben dankbaarder dan ooit, gelukkiger dan ooit tevoren en heb mijzelf nog nooit zo thuis gevoeld. En dat komt niet alleen door het fantastische eiland Bali, maar vooral omdat ik volledig mijzelf ben! 

Liefs,

Chantal

P.S. Ben je benieuwd naar mijn eerste deel? Lees dan vooral mijn eerste verhaal over mijn zoektocht naar ultieme vrijheid hier.

P.S. Ben je nu benieuwd naar nóg meer inspiratie? Kijk dan vooral hier!